نوبت آواربرداری به شهرداری تهران رسید!


 

نریمان جعفری: یک- پلاسکو که فروریخت با عبور از شایعاتی نظیر تعمدی خواندن این حادثه، عده ای به شهرداری حمله ور شدند که چرا وقتی ساختمان ایمن نبود پلاسکو را تعطیل نکردی؟ چرا آتش نشانی شهرت تجهیزات لازم برای اطفا حریق این شکلی را نداشت؟! و صدها چرای دیگر که هر چند رنگ و بوی سیاسی و انتخاباتی داشتند اما نقدهای به جایی بودند.

آن روز در همین بحبوحه ها گفتیم «کمی آرام تر! در مقصر بودن شهردار شکی نیست اما شما هم بی گناه نیستید!». مردمی که برای شورای شهر امثال دبیر، جدیدی، ساعی و رضازاده را برگزیدند نباید از فاجعه به بار آمده گله کنند! چرا که پای خودشان هم در شعله ور ساختن آتش پلاسکو میان بود و آن ها بی تقصیر نبودند.

آن روز گفتیم قبول که شهرداری یک پست انتصابی است اما شورای شهر امری انتخابی از سوی مردم است و این شمایید که این ها را وارد شورا کرده اید و حال نتیجه این کار، شورای شهری شد که محمدباقر قالیباف را برکرسی نشاند و ادامه داستان...

 

دو- امسال مردم تهران درس گرفته و خطای گذشته را تکرار نکردند. آن ها چه در انتخابات ریاست جمهوری و چه شورای شهر به عقب باز نگشتند و پایتخت نشینان به لیستی مورد تایید سران اصلاح طلب، تحت عنوان لیست امید رای دادند تا تمام توانشان را برای انتخاب این بیست و یک نفر بگذارند و البته اجازه ندهند که بی تخصص ها و تندروهای دوره قبل گردشان بر کرسی های شورای شهر تهران بنشیند؛ و همینطور هم شد. آن بیست و یک نفر رای آوردند و امثال چمران و دبیر... با اختلاف بسیاری نسبت به آخرین نفر لیست امید؛ رتبه های بعدی را به خود اختصاص دادند.

 

سه- اصولا رای به لیست را منطقی نمی دانم چرا که نمی شود تمام بیست و یک نفر کم نقص و خوب و دلبر باشند اما... لابد یک چیزی می دانند که من نمی دانم، در ضمن امیدواری که بد نیست. من هم امیدوارم شورای جدید پایتخت پاسخ اعتماد مردم را به خوبی بدهد و بتواند پس از روی کار آمدن، در پست شهردار دست به انتصابی بزند که به نفع مردم و پایتخت ایران باشد و همچنین در جلسات طرح هایی را تصویب کند که از بروز هزینه های گزاف و بی سرانجام و البته تکرار حوادثی چون پلاسکو جلوگیری شود.

 

چهار- عده ای از همین حالا به حمایت از قالیباف بلند شده اند و می گویند که لابد شورای شهر پنجم هم مانند دولت تدبیر و امید وقتی روی کار آمد می خواهد همه چیز را بر گردن قبلی ها بیاندازد و بگوید که ما وقتمان را صرف آوار برداری کرده ایم! و ببخشید که حواسمان به آبادی شهر نبود.

این دوستان زیرک محمد باقر باید بدانند فرار به جلو دیگر جواب نمی دهد و نتیجه ای در بر ندارد. گند کاری ها و کارنامه به جا مانده از مدیریت قالیباف در راس شهرداری تهران کاملا روشن است؛ شصت هزار میلیارد بدهی برای ارگانی که بودجه سالانه اش هفده هزار میلیارد است اتفاق قابل هضمی نیست که شما هضمش کرده اید!

به بیانی دیگر، یعنی اگر شورای شهر و شهردار جدید، بودجه چهارساله خود را کنار بگذارند و برای تهران هیچ هزینه ای را متقبل نشوند، در طول این دوره صرفا می توانند بدهی های قالیباف و رفقایش را صاف کنند و این یعنی عمق فاجعه!

 

پنج- بدهی شهرداری یعنی بدهی شهروندان... و در نتیجه فشار بر وضع زندگی مردم. مردمی که به شورا اعتماد کردند و به آن ها رای دادند شاید باید انتظار مصوبات مالیاتی عجیبی باشند که شهرداری بتواند از زیر بدهی های کلانش سر سالم به در ببرد.

اکنون هر نوزاد به محض دنیا آمدنش بیش از دو میلیون تومان به شهرداری بدهی دارد! که امیدواریم چاره ای اندیشیده شود که نه به مردم فشاری وارد شود و هم شهرداری بتواند مسیر خوبی را برای پیشرفت تهران در نظر بگیرد.

 

پنج به علاوه یک- و یک پیشنهاد به شورای پنجم تهران!

بودجه گزافی که سال های قبل در راستای حمله به دولت و تخریب تیم مذاکره کننده برای نصب بیلبورد و تبلیغات شهری هدر می رفت را در این دوره صرف تامین امکانات بروز و پیشرفته برای آتش نشانان مظلوم کنید، حداقلش اگر آتشسوزی عظیمی رخ دهد، قربانیان کمتری می دهیم و دیگر لازم نیست که حتی برای بیرون کشیدن اجساد قهرمانانمان از زیر حریق با چشمانی گریان... به انتظار بنشینیم.

/تمام - به قلم: نریمان جعفری / 47.43.396 / بهار96


مطالب مرتبط