هرچی برانکو بگه!


نریمان دات آی آر / یادداشت: قرار بود جای مطلبی که پیش رویتان است سوژه ای دیگر بنویسم و در آن، «فرهنگ هواداران پرسپولیس» را الگویی مناسب و قابل قبول برای هواداران دیگر باشگاه های فوتبال ایران تلقی کنم!

قرار بود در آن یادداشت جار بزنم که آهای سایرین، چنین کنید و چنان تا تیم تان مثل پرسپولیس امروز شود؛ تیمی منسجم، یکدل، با علم بروز و کادری مجرب؛ پرسپولیسی منطبق با اصول تیمِ مدعی اول قهرمانی!!!

اما نشد که بنویسم، یا بهترش این است که بگویم: بلابرده ها نگذاشتند که بنویسم!

 

یک-

اینجا ایران است با فوتبالی دارای هزاران حاشیه! ورزشی صاحب سبک در تولید خلاقانه حواشی... به شکل ها و اندازه های مختلف!

تماشاگران این ورزش، هر فصل باید چندین حادثه پلاسکو را نظاره کنند و در واقع به خاطر ندانم کاری یک نفر، شاهد فرو ریختن انسجام یک تیم باشند! آخرش هم که انگار نه انگار، مجرم از صحنه متواری می شود و دستان کوتاه مدیران می ماند و خرما بر نخیل!

 

دو-

«اخراج دو ستاره از پرسپولیس» تیتر یک رسانه های ورزشی کشور بود. ماجرا از این قرار است که علیپور و رضاییان، مهاجم و مدافع پرسپولیس هنگام تمرین با هم درگیر می شوند و خلاصه اش اینکه آشوب به پا می کنند. چرایی دعوایشان هم چند عدد فحش بوده، کلمات رکیکی که طبق انعکاس رسانه ها چیز خاصی نبوده!!! فقط چند دانه فحش ناموسی ناقابل به هم پاس داده اند!!!

در واکنش به این مجادله اما، برانکو ایوانکویچ که طی دوران حضورش نشان داده با وجود آرامشی که دارد، اهل شوخی و باج دادن نیست؛ در آستانه رویارویی با تیم الوحده امارات و ضمن نیاز مبرم به بازیکنانش، خاطیان را از تمرین اخراج می کند و خواستار بازگشت آنها به ایران می شود.

حالا تیمی که طی دو سال اخیر با حمایت هواداران و عملکرد خوب مدیران از پس حواشی دست و پاگیر برآمده و هم اکنون با عبور از مشکلات توانسته با 6 امتیاز اختلاف نسبت به تیم پس از خود، در صدر لیگ ایران قرار بگیرد؛ روزهای چندان خوشی را سپری نمی کند و این حواشی "آژیر قرمز ارتش سرخ" را به صدا درآورده است و در صورت ادامه دار بودن آن می توانند صدرنشین را از پای در بیاورند.

مسئله ای که در پرسپولیس برانکو نمیشد آن را کتمان کرد، وحدت تیمی بود و از این جهت، این تیم ضمن ستایش همگانی، زبانزد ورزشی نویسان هم شده بود. اما حالا همان پرسپولیس در برهه ای از زمان قرار گرفته که وحدتش را در حال فروپاشی می بیند و مسئله فوق در میان هواداران این دغدغه را هم به وجود آورده که نکند در آینده بازهم بعضی بازیکنان با حاشیه سازی، "عدم وحدت" را تیتر یک رسانه ها کنند و قهرمانی از دست برود.

علاوه بر آن، معظل دیگری که گریبان هواداران پرسپولیس را گرفته، شکاف و تفرقه میان آن هاست؛ شکاف میان «گروهی که تنها پرسپولیس را مهم می داند، نه بازیکنان و نام ها را» با گروهی دیگر که دلباخته تیپ و قیافه بازیکن خاطی شده و می گوید «پرسپولیس را می خوام چیکار وقتی تو نباشی؟!».

با در نظر گرفتن تمام این حواشی آیا خطر از دست دادن جام، پرسپولیس را تهدید می کند و از فاصله شش امتیازی آن ها با سایر تیم ها در ادامه کاسته خواهد شد؟

این احتمال با توجه به تجربه ای که پرسپولیس از داربی تهران کسب کرد دور از انتظار نیست؛ مگر اینکه بازیکنان مشهور تیم دست از شیطنت هایشان بردارند و اوضاع مطابق میل برانکو پیش برود.

در این بین سوای از رفتار درست یا غلط بازیکنان؛ این هواداران هستند که می توانند با رفتار خود در قهرمانی پرسپولیس همچون گذشته گام بردارند و یا در عدم موفقیت آن تاثیر گذار باشند.

اینجا مسئله ای که عقلانی تر است، حمایت هواداران، از سران باشگاه می باشد تا یک بازیکن خوشتیپ! بی شک با این دو دستگی ها گروهی مسبب قهرمانی پرسپولیس خواهد بود که رامین و علی را دوست بدارد اما اولویتش چیز دیگری باشد: «هرچی برانکو بگه...»

/تمام - به قلم: نریمان جعفری / 48.12.395 / زمستان 95

 

+ منتشر شده در هفته نامه آینده ما


مطالب مرتبط