عروس، مبارکمان باد


نریمان دات آی آر / جانا:

سال نو، سال توست!

سالی که نامش، نام توست!

در سال عروس، عروس خانه ام خواهی شد،

می شوی بانوی بی چون و چرای من،

بی آنکه از آشکاری رازمان ترسی داشته باشیم،

بی آنکه از مردمان نادان شهر بترسیم...

در سال نو،

عشقمان را جار می زنیم،

چون به خدا هم ثابت کرده ایم که عشقمان "عشق" است...

نه بچه بازی های جوانک های امروزه،

که بر وابستگی های خود برچسب عشق می زنند و بعد با یک "تو گفتن" به هم،

جدایی شان رقم می خورد و در آخر جو میگیرتشان که شکست عشقی خورده اند!!!

بیخیال آن جوانک ها،

از خودمان بگویم،

از عروس ناز خودم...


بانوی من، نود و چهار، سال توست

سالی که در آن بیست می شوی ناراحتی ندارد...

ما که به بیست شدن عادت کرده ایم،

بیست شده ایم در امتحان سخت "عشق"

و در فراز و نشیب آن،

سربلند بیرون آمدیم و میان این پلیدی ها سر بلند کردیم...


عروس قلب کوچک من،

مادر فرزندم، سال تو، سال عروس،

سال بیست، مبارکت باشد،

سالی که در آن سه می شویم،

آشکار می شویم،

"با کمک خدایمان"...


بهتر است بگویم سال عروس، مبارکمان باد؛

مبارک من، تو، دخترمان، ما...

/تمام - به قلم: نریمان جعفری / 22.12.393 / زمستان 93


مطالب مرتبط