پورسینا


نریمان دات آی آر / یادداشت: پورسینا را اصلا نمی شناختم، اعتراف میکنم تنها چیزی که از او در ذهنم مانده همان عکسی است که بر جلد یکی از کتاب های دوران تحصیلی ام به چاپ رسیده بود!

از پورسینا شناختی نداشتم چون ایرانی بود، بدون شک اگر ملیت پورسینا متعلق به اعراب بود، بارها اسمش را روی منبرهای سمت خدا می شنیدیم و آن وقت به جای فیلم مختار، باید فیلم "ابن سینا" را می دیدیم...!

اما خب چون پورسینا مثل کوروش، داریوش، بابک خرمدین و... اصالتی ایرانی داشته هیچ شیخی روی هیچ منبری از او یاد نکرده و نخواهد کرد! حالا باز جای شکرش باقیست که پورسینا مسلمان بود، اگر مسلمان نبود آن وقت حتما او را هم مثل کوروش شیطان پرست و کافر خطاب می کردند!

 

پورسینا را تا 7 روز پیش نمی شناختم تا اینکه مستندی درباره ی او دیدم، آن هم از شبکه ی BBC؛ همان شبکه ای که بارها روی منبرها مورد لعن قرار گرفته و اخیرا شاهین نجفی هم به جمع دشمنانش پیوسته!

آری حقیقت همین است، پورسینا را شبکه ای به من معرفی کرد و شناساند که در ایران و سیمای ملی، آن شبکه را عامل تهاجم فرهنگی می دانند و او را رسانه غرب نامیده اند! رسانه ای گمراه کننده! رسانه ای مخالف با فرهنگ و تاریخ ایران...

آن روز پورسینا را شناختم، فردی که فقط دانشمند نبود، حکیم، عارف، فیلسوف، شاعر و طبیب؛ اینها همگی تنها بخشی از صفات درخور پورسینا بودند. پورسینایی که از هوش و ذکاوت بالایی برخوردار بود و کتاب پربار و فوق العاده مهم "قانون" را نوشت. کتابی که همه ی پزشکان و دانشمندان غربی اعتراف کرده اند که اگر نبود علم هم اینجا نبود و تا این مرحله پیش نمی رفت.

پورسینا در سن 14 سالگی از مدرسه اخراج شد، آن هم به این دلیل که از معلم هایش بیشتر می فهمید و نسبت به آنها برتری چشم گیری داشت. در همه ی منابع به صراحت نوشته شده که حسادت معلم ها نسبت به پورسینا و برتری اش نسبت به معلمان، دلیل اخراج او از مدرسه بود.

اما مهم ترین رویداد زندگی پورسینا چه بود؟ به جرئت می توان گفت مهم ترین رویداد زندگی پورسینا که به شهرتش نیز کمک زیادی کرد، مریض شدن پادشاه خراسان بود؛ پورسینا تنها پزشکی بود که توانست پادشاه را به خوبی معالجه کند و درد او را مداوا کند؛ هنگامی که پادشاه سلامت خود را به کمک پورسینای 18 ساله بدست آورد و از مرگ حتمی نجات یافت، به پورسینا وعده داد که هرچه بخواهد به او می دهد؛ پس این چنین او کتابخانه ی قصر را از پادشاه طلب کرد و پادشاه هم این خواسته را برآورده ساخت. این پاداش، آغازی بود بر درخشان تر شدن دوران زندگی پورسینا.

 

اگر بخواهم کارها و خدمات پورسینا به علم پزشکی را برایتان بازگو کنم، هفته ها طول می کشد. این را هم بگویم که پورسینا بی ارزش و حقیر نیست که بخواهم همه چیز را خیلی مختصر و سرسری برایتان بگویم ، پس از شما درخواست دارم اگر برای ایران و ایرانی احترام قائلید، بعد از اتمام این مطلب، خودتان به دنبال شناخت دانشمند سرزمینتان بروید و "پورسینا" را کاملا بشناسید و به دیگران هم بشناسانید.

 

نکته ای که باعث شد این مطلب را برایتان بیان کنم و اصل حرفم هست را در ادامه با هم می خوانیم: متاسفانه آنقدر دست روی دست گذاشتیم و برای مختار و امثال آن فیلم ساختیم که از افتخار آفرینان کشور خودمان غافل شدیم. آنقدر دست روی دست گذاشتیم که حالا هالیوود فیلمی درباره "ابن سینا" میسازد نه "پورسینا"! حالا هالیوود "ابن سینا" را دانشمندی با ملیتی عربی در فیلمش معرفی میکند که در تمامی سکانسهای فیلم، "ابن سینا" زیردست دانشمندان مسیحی زمان خودش می باشد و در واقع یک پرستار معمولی است تا اینکه یک دانشمند و فیلسوف بزرگ باشد!

اما ما ایرانیان فقط پورسینا را نداریم، ما اگر خودمان را به خاطر اعراب به فراموشی نسپاریم، تاریخچه و تمدن بزرگی داریم که همه ی کشورها و قاره های دیگر باید به این تمدن و فرهنگ سر تعظیم فرود آورند، ما امثال پورسینا زیاد داریم، اخیرا خبر رسیده که بالاخره بعد از 2 سال آن هم به لطف دولت جدید، وزارت ارشاد مجوز ساخت فیلم "کوروش بزرگ" را صادر کرده و مسعود جعفری قرار است کارگردانی این فیلم پرحاشیه را بر عهده گیرد. اما آخرین خبرها بر این گواه میدهد که هیچ نهادی حاضر نیست اسپانسر این فیلم مهم شود و مسعود جعفری جوزانی، کاسه ی گدایی به دست گرفته تا بلکه معجزه ای شود و نوه هایش بتوانند این فیلم را بسازند!

آن کسانی که فیلم برای قهرمانان ملل های دیگر ساختند کجایند؟ یعنی فیلم یوسف که زمان ساختش 8 سال به طول انجامید و به گفته تهیه کننده اش بیش از 9 میلیارد هزینه در بر داشت، ارزشش از تمدن و فرهنگ ایران بیشتر است؟

قطعا بین یوسف و کوروش تفاوت زیادی است، تاریخ نشان داده که عرب در حدی نیست که بخواهد با پارس و پارسی مقایسه شود؛ پس من این دو را با هم مقایسه نخواهم کرد، اما فقط یک سوال دارم، اگر کوروش عرب بود (البته زبانم لال یا به قول همان شیوخ : استغفرالله) ، بازهم دست روی دست می گذاشتید یا نه نصف عمر خودتان و بودجه سیمای ملی را به پای ساخت فیلمش هدر میدادید؟!

/تمام - به قلم: نریمان جعفری / 41.46.393 / تابستان 93

 

+ ضمیمه: امروز اول شهریور ماه به مناسبت زاد روز "پورسینا" ، روز ملی "پزشک و گرامی داشت پورسینا" نام گذاری شده؛ من این روز مهم و بزرگ را به پزشکان حقیقی سرزمین مادری ام و پدر علم پزشک جهان، "پورسینا" تبریک عرض میکنم. خواستم که این روز را گرامی بداریم و درباره اسطوره کشورمان بیشتر تحقیق کنیم. اما اینقدر این دل پر از حرف و درد است، اینقدر این قلم ناله دارد که علاوه بر پورسینا به کوروش هم اشاره ای کوچک شد. اما اصل این مطلب بیدار شدن ما از خواب غفلت است؛ تا کی میخواهیم اسطوره هایمان را به باد فراموشی بسپاریم؟!


مطالب مرتبط