آسمان آبی نیست


نریمان دات آی آر / یادداشت:  خاطرم هست که گذری از عمر خویش را اگر با یک نفر "کل کل" نمی کردم، روزم شب نمیشد. حال بحث ما چه تعصبی بود چه اعتقادی و وطنی!

آن روز که برای دفاع از استانم در برابر چرندیات "یک بچه سوسول تهرانی تازه به دوران رسیده" قرار گرفته بودم، بحث را به پاکی کشاندم و توانستم پیروز مناظره ی کرمان و تهران شوم!

خوب یادم هست که چه چیزی را مانند پتک بر سر آن بچه می کوباندم و او چگونه با همین حرف زیپ دهانش را رفته رفته بست و به رویایش که برای مردمان شهرم "خاطره" ای بیش نبود فکر می کرد.

من که آن روز در برابر یک جاهل سربلند بودم، با افتخار گفتم: حتی حاضر نیستم یک متر از آسمان پاک شهرم را با کلیت تهرانتان عوض کنم، تهرانی که تمامش در "آلودگی هوا و حوا" خلاصه می شود ارزانی خودتان.

حال دو سال از آن کل کل می گذرد، انگار نباید در این زمانه "منم منم" کنیم و با "منیت و داشته هایمان" کسی را حقیر بشماریم. از بحث ما دو سال گذشت و اکنون آسمان شهرم مدتی است بو گرفته، رنگ عوض کرده و انگار قرار است با این "نباریدن ها" رخت کثیف خود را بر تن چشم نوازش ماندگار کند.

چنان این پاکیِ دم و بازدم، رخت رفتن بر تن کرده که باید خاطرات خود را در گوری پنهان کنیم که آیندگان، ما را دیوانه نپندارند و فکر نکنند که خیالاتی بوده ایم و خیالات برمان داشته که آسمان را آبی می دیدیم!

فردای عمر اگر در برابر این آلودگی ها و بیماری ها کمرمان خم نشد و عقیم نشدیم، به بچه هایمان نگوییم آسمان آبی است. نگوییم آسمان پاک است و در ذهن آنها از آسمان تصویری نسازیم که حقیقت ندارد.

فردا اگر کودکی خواست آسمان را نقاشی کند، رنگ آبی را از بین مدادهایش حذف کنیم، بگذاریم آسمان را با رنگهای قهوه ای و سیاه بکشد. بگذاریم قشنگترین آسمان ذهنش، غروبی باشد که همه ما از دلگیری اش می نالیم.

امروز 29 دی، روز جهانی آسمان پاک است؛ اجازه دهید لاک غلط گیری بردارم و بر این تقویم بکشم، بر مناسبت بی تناسب این تقویم، بر نام گذاری روزی که عنوانی پاک دارد اما تصویر حقیقی اش سرشار از آلودگی ها و زشتی هاست.

مسئولین محترم (!!!)، سخنرانان خوب و عاملین بی عمل، اگر می خواهید با کارخانه های بی اصول، سیاهی را به آسمان این شهر وصله کنید؛ بهتر است امروز را از سررسید عمرتان حذف نمایید و بخوابید، چرا که زمستان است و شما به خواب زمستانی نیازی مبرم دارید.

فقط این را بدانید مردم ما خوب می فهمند، اما خوب اعتراض کردن را بلد نیستند و یاد نگرفته اند همچو نسل قبل از حق خود دفاع کنند.

/ تمام - به قلم: نریمان جعفری / 29.10.393 / زمستان 93

 

+ پانوشت: درود به ما و نسل ما که شستیم خون از اجتماع!

 


مطالب مرتبط